Avropa və Amerikanın qida təhlükəsizliyi sahəsində aparıcı mütəxəssisləri BMT-nin ixtisaslaşmış orqanlarını kütləvi aclıq anlayışına yeni təsnifat verməyə çağırıblar, çünki hazırkı ifadəsi belə statusun verilməsi üçün çox sərt çərçivə təyin edir, eyni zamanda tez-tez siyasiləşdirilmiş ölüm statistikasına əsaslanır.
"Report"un alimlərin "Lancet" elmi jurnalında dərc olunmuş məktubuna istinadən məlumatına görə, bu barədə ABŞ-nin Kolumbiya Universitetinin mətbuat xidməti xəbər verib.
"BMT-nin Qida Təhlükəsizliyi Mərhələlərinin hərtərəfli təsnifatında müəyyən edilmiş mövcud ölüm hədləri, orta gəlirli ölkələr deyil, Afrikadakı kənd şəraiti nəzərə alınmaqla yaradılıb. Daha çevik və kontekstdən asılı təriflər qəbul etmək bizə humanitar tədbirləri daha tez həyata keçirməyə və əlavə ölümlərdən qaçmağa imkan verəcək", - Kolumbiya Universitetinin (ABŞ) professoru Lambert Lumi bildirib.
L.Lumi və həmkarları izah edib ki, BMT-nin Ərzaq və Kənd Təsərrüfatı Təşkilatı və digər beynəlxalq humanitar agentliklər müəyyən ölkədə qidaya çıxışı qiymətləndirərkən 2004-cü ildə Somalidəki aclıq problemini həll etmək üçün hazırlanmış sözdə Qida Təhlükəsizliyi Mərhələsi şkalasından istifadə edirlər. Onun çərçivəsində ərzaq təhlükəsizliyinin beş səviyyəsi müəyyən edilir ki, bunlardan sonuncusu kütləvi aclığa uyğun gəlir.
Belə bir statusun verilməsi üçün tədqiq olunan regionda ev təsərrüfatlarının azı 20 %-nin qidaya çıxışdan tamamilə məhrum olma təhlükəsi ilə yanaşı, gündə 10 min nəfərin azı iki yüksək qidalanma və aclıq ölümü ilə üzləşməsi lazımdır. Alimlərin qeyd edir ki, bu meyarlar eyni zamanda çox sərtdir və bununla yanaşı urbanizasiyalaşmış yaşayış yerlərində yaranan qida böhranlarına çox böyük gecikmə ilə reaksiya verirlər.
Tədqiqatçılar həmçinin qeyd edirlər ki, Qida Təhlükəsizliyi Mərhələsi şkalası müxtəlif yaş qrupları arasında böhran vəziyyətlərində yarana biləcək ölüm nisbətindəki əhəmiyyətli fərqləri nəzərə almır. Professor və həmkarları buna misal olaraq, 1944-cü ilin "aclıq qışı" zamanı Niderlandda körpə ölümünün yeddi dəfə artmasına istinad edirlər ki, bu da meyarlarına görə humanitar fəlakət və ya kütləvi aclığın nəticəsi kimi tanınmazdı.
Mövcud sistemin digər problemi onun ölümə əsaslanmasıdır ki, bu da təbiətcə geridə qalan göstəricidir, bununla yanaşı tez-tez yüksək dərəcədə siyasiləşdirilir. Bu səbəbdən, alimlər kütləvi aclığın yeni təsnifatını və aclıq çəkənlərin həyatını xilas etmək üçün onların daha sürətli aşkarlanmasına və təcili tədbirlər görülməsinə imkan verən meyarların hazırlanmasını təklif edirlər.